Çok cepheli savaşların ortasında bırakmıştım
Ömrümü
Gönlü hep bir intihar zindanına esir edişti bu.
Bazen rüyalarda gezinebilmek ölüme sebep
Bazen denizi seyreyleyebilmek..
Sessiz anları anlamlandırabilecek tek hazine idi
Harfler
Hisleri bu sebeple mahkum ettik gönle !
Ömür saydığım gönlüm
Elbet erişeceksin vuslata
Şimdi öldür içinde acıyan her ne varsa ..
Arsız öfkeler ayaklandı sevdanın üstüne
Paslı kalpler adına sobelendi kirpiklerim
Dünyayı bundan sonra göremedim ..
i.g / 2012
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder