Öznesi Yitik Bir Direniş

Sessizliğe hüküm giyer her bir başlangıç
Çağlayan olur, akar içten içe
Önce devasa bir sevinç sarar içini
Sana kendini hatırlattı diye
Zamanla boyutlar değişir
Git-geller yaşatır
Şaşarsın..
Şaşmalarınla, içindeki sağanakla yaşarsın.
Öylece..
Bir süre..
Sonra olmazlar çalar kapını
Hiç çalmamışcasına, kulak asmassın!
İçindekinin derinliği kuşatmıştır seni.
Duymassın, duyumsamazsın!
Zaman geçer..
İspat yüklü yükü; yüklemlere eşlik edercesine
Öznesi silinir hayatının..
Kendi isteği ile..
Kalakalırsın ardından..! 
Sonsuz bir uçurumdan atlamak gibidir şimdi
Şimdi senin kötü olduğun
Onun hep iyi olduğudur hikayenin özeti.
Düşünürsün bunca mı kötüydüm diye.
Oysa; sadece sevmiştim.
Yıllar sonra, yıllar öncesine derininden seviler biriktirmiştim.
Birikimin hiç olur
Görünmezsin.
Sessiz başlayan hikayelerde
Cümleler esir alır beni 
Vedalarım hep bir şiirle olmalıymış gibi
Gelişine sessiz seviler biriktiren ben
Gidişine o(a)nca şiir yağdırırım.
"Şiir mutsuz adam işidir" demiş ya şair
Ne de haklıymış meğer..
Anladığını sanan, hep kapılarda kalan, sen li cümleler uzağımda şimdi
Şimdi öznesi yitik bir direniş içimdeki.

i.g / 2014