Özür Diledim ..

Özür dilerim dedim

Ve gittim hayatından

Bir özür dileme ile

İdama gönderdim yazmalarımı.

Bir özür dilerim ile

Yaslanıp kaldım ardıma.

Ardım, hala solumda oysa..

Şimdi benden az ötede
Farkındamısın, bilmem.

Sana çoğalmamla

Bana yakına yolculuktasın, daima.

Sürekli bir irtibat hali gibi

Bu seyahatlerin.

Allah, seni de bana çağırıyor 

Sandım dı ama..

Kimbilir sen hangi gözlere seferdesin?

Onun sesi sıra belli ki

Bu kadar yakınıma gelmektesin.

Özür dilerim.

Sana yazmalarımı bırakalı hafta olmuş.

Oysa ben her gece sana

Kesilen bir bilet gibiyim.

Kesik kesik olan içsesim

Konuşamıyor daha hayata..

Ey içime sustuğum.

Kelimelere pustuğum.

Gittim.

Gidişim beni yine şair,

Seni şiir yaptı be sevdiğim.

Sustuklarıyla, büyüyor en çok insan.

Sustuklarıyla, çoğalıyor fazlasıyla.

Bu bir tsunami hali mi; yıllar da biriken?

Ve çoğalan..

Ve bir eylül akşamı

Aniden, bilmezden, görmezden gelip 

Koynuma giren.

Bir eylül akşamı

Sarıdır, sonbahar.

Ve ayrılıştır dalından.

Oysa ben bir eylül akşamı,

Tutundum dalından.

En baştan.

Dökülen yaprak olmadım.

Bu mevsimde, yeşerdim dalından.

İşte ekosistem hatasıyım.

Dengesi bozuldu dünyamın.

Ben; 

Görmezden gelinen.

Görmek istediğin başkasıydı belli ki

Bakışları bana benziyen; 

Sürmeli..

Oysa o çift; kahverengi.

Oysa sen yeşiline tutkundun hayatın, hani.

Yeşilini severdin hayatının.

Zeytinini, eriğini en bi yeşilinden.

'din' di işte !

Anlamak istemediğimden belli ki

Anlam veremiyorum şimdi.

Şimdi az uzağımdasın

Ve ben çokca uzakta.

Oysa bir gün olurda yolun düşer olursa

Rahatsız edecektin.

Etmeyeceksin.

Yolun bana uzak şimdi.

Yolun bana tuzak.

Oysa dediği gibi şairin 
'Gözlerinin kahvesi, gözlerimde pişene dek,

Hayalin, gözlerime Kâfi' ydi.

Şimdi bir fincan kahve olsan

Ve kırk yıl hatrın olsam.. 

İnsanın;

Unuttuğu

Saymadığı

Anmadığı

Aymadığı

Gün gelip de, nasıl da merkezinde alıyor yerini,

Solumda!

Hala anlamıyorum.

Çekilmedik acıların hesabını mı tutuyor, hayat da?
‘Acın kaldı', bende.

'Borçlusun, çekeceksin' diyor.

'Benim bedelimi, başkasında yaşamak olmaz' diyor

'Az çektin' diyor da..

Yıllar sonra acıyor yeniden.

Aynı yerden.

Ah' ın mı kaldı üzerimde ki;
Ah' lamalarım bitmiyor.

Bitik bir hikayeyi hayat yeni baştan yazdırıyor.

Sonbahar da geldiğinden mi?

Ben, ah' lar ağacıyım şimdi.

Özür dilerim..

Gidişimin bedelini;

Çektiğim acılar, süpürememiş kapımdan.

Ve gelmediğin kapımda

Ben yeniden

Susuyorum..

O kadar konuşmayı isterken hem de.

Geçmişimde yer bulmayı bekleyen

Ama bahsi geçmemiş her kelime

Hesap soruyor şimdi sessizliğimden.

Her kelime, şimdi bunca akmak isterken dilimden..

Susuyorum.

Özür dilerim.

Olmayacak dua üç koca yılını alır mı insanın?

Bilemedim.

Ve yıllar geçtikten sonra,

Bile esir alır mı firariyi?

Akıl erdiremedim.

Sebepsizim.

Kapılar kapandı yüzüme.

İçim dört duvar.

Unuttuğum yerden hatırlatmak konusunda

Ne alıp-veremediğim var hayatla ki

Hiç cimri davranmıyor bana.

Hep aynı hikaye;

Unuttuğun yerden hatırlatmak kendini.

Ve unutmalara inat..

Hatıralarını acıtarak hatırlamak.

Ve sevmek

Ve Sevilmek

Ve sevdiğinin sevgisini ele akarken 

İzlemek..

Oysa 'ellerin nerde' ydi

Özür dilerim.

Güneş ışığı aydınlatırken dünyayı

Kolaysın da işte

Gece oldu mu hep soluna işleyen 

Sessizlikler

Şiirler

Gece aşka dost.

Gece aşığa sığınak.

Şimdi, az ötemde

Nefesim bile karışırken nefesine

Senin

Hangi gönüle susuz, o gözlerin?

Dillerin bana sus.

Sus gönlüm.

N'olur sen de sus!

Oysa ne kadar da sevdiğini sanmıştım beni.

Oysa beni bir tek seven, sensin sanmışım.

Yanılmışım.

Olmayacak duaymışım.

Tövbe etmişsin.

Şimdi ben,

Senin tövbende dua dileniyorum.

Bir tövbeye direnmek.

Ötesi berisi; hiç-lik

Varı yoğu; yok-luk

İçi dışı; boş-luk

İçim aşk

Dışım sus!

Ben seni çok özledim.

Özür diledim...

i.g. / 2014