Öz ile Hasbihal - 1

Herşey insanlar için derler ya

Hani olurundan olmazından herşey

Olurmuş gibi yaşanan ama imkansız sayılan

Herşey insanlar için

Hani söz verildiyse, geldiysek buraya kadar

Hani baştan bilerek kabullenerek

Varsaydıysak yaşananları

Ses çıkarmamalı veryansın etrafa

İnsan..İnsan olurundan bir insan..

Hani sanat var

Bir de sanatçı sayılan

Şu yerkabuğunda yaşayan herkes birer sanat

Sanatçı birde, bir bakıma

Numunesini yeryüzüne gönderen; en büyük Sanatkar

İnsanı sunmuş sanat diye dünyaya

Ve yaşayanları ..

Yaşayan , yaşamayan ya da yaşadığını unutup

Yaşamadığını sanan

İnsan..

İnsan konum bugün

Ve konumum bir ömür ..

Bugün mahlukatların en şereflisini aldım kaleme

Kalem yettiğince

Gönül dimağım içimdekileri sunmaya devam ettikçe

Şu beyaz zemine

Hani dilim döndüğünce

Hani aklım gönlüme erdiğince

İnsan; cümle başı ve sonu hayat denilen denizde..

Olayların akışına ve ruhun keyfikaytına bakarsak

Dünya ağır bir dert omuzda

Lakin her vaka sonunda

Rabbim diye bakabilme ufkunu kazırsak beyinlere

Ne ala..

Dünya;  in-çık, düş-kalk oyunlarından ibaret

Dünya zaferi kazanmaya yönelik bir hediye

Bakabilmeyi bilene !

Yaşam zor desekde arada

Arada dilimiz sürçsede ahhh... offff... nidalarıyla

Af Yarab ..

Senin lütfun ki dünyadayız

Senin numuneniz ki dünyaya dağıtılmışız

Ben nasıl derim şimdi dünya başıma dert

Gönlüm sıkışır durur.

Bu yeşile doygun maviye müptela dünya

Bana en büyük mükafat değil mi?

Belki cehennem ateşi öncesi

Sunulan hazine kimbilir..

Hani cennet sevdalısı olmak var

Ve hakkı kazanmak Hakk tan

Ama ya cehennemse ilk durak

Öyle bakmak lazım birazda

Hani mükafat cehennem bağlamında

Hani imtihan cennet sevdalısı olma yolunda ..

Ne olursa olsun

Kaça yazarsa yazsın

Sonuçta bu kainat bize armağan

Bu böyle biline ey ruhum

Ey insan olma şerefine nail olmuş

Ey insan olabilme sanatını icraya koyulmuş

Bu böyle biline..

Ruhum beşeri ateşlerde kavrulsada

Olmadık acılarla yüzyüze bakar durumda kalsamda

Arada sırada

Arada sırada gönlüm sarhoş, kafam nahoş olsa da..

İnsan-ız ya;

Kökümüz unutma kökünden geliyorsa

Ve bizler unutarak yaşamayı öğreniyorsak

Dünyada aslında herşeye de takılma

Ya cennet ya cehennem dünya ve ukbada

Yaşamaya değer her tat için kainatta

Acıyla büyür insan;

Acılara merhaba ..

i.g / 2007